Atelier

Maquette glasraam, schaal 1/20

Campus Kuleuven, Hoogstraat 51 Gent

Transformatie maquette, schaal 1/20

tekstje

Fase b: mens - ruimte - transformatie

Fase c: mens - ruimte - verblijven

Jury fase c: verblijven huisje, schaal 1/20

Daarnaast leerde ik tijdens deze fase ook voor het eerst werken met programma’s zoals AutoCAD en Blender, wat een nieuwe en leerrijke uitdaging vormde.

In deze fase moesten we het interieur van het huisje van Thoreau ontwerpen, met aandacht voor het zo goed mogelijk benutten van een kleine ruimte. De afmetingen van de hut waren namelijk slechts 4500 cm × 3000 cm × 3900 cm, waarbij we ook doordachte supermeubels moesten ontwerpen.


Tijdens deze fase zat ik geregeld vast in het ontwerpproces en geraakte ik moeilijk voorbij basisideeën. Volgens mij kwam dit doordat ik mijn focus te veel legde op het ontwerpen van supermeubels, in plaats van eerst een interessant en goed werkend interieur uit te werken. Ik dacht dus vanuit mijn supermeubel, in plaats van een supermeubel te ontwerpen voor het interieur dat ik voor ogen had.


De perspectieftekening uitwerken was daarnaast een zeer leerrijke opdracht. Door het interieur op deze manier te tekenen, moest ik mij echt in de ruimte verplaatsen en nadenken over wat je vanuit een bepaald standpunt werkelijk ziet. Het grote formaat maakte dit nog interessanter, omdat details, verhoudingen en de beleving van de ruimte veel duidelijker naar voren kwamen. Hoe interessant dit ook was, was het tegelijk de eerste keer dat ik op zo’n groot formaat werkte, waardoor precisie en afwerking extra uitdagend werden.

Media I

Koffiekoek

Bij Media I kregen we twee verschillende onderdelen van tekenen: objectief tekenen met meetlat en subjectief tekenen zonder meetlat. Beide onderdelen waren heel verschillend, maar elk op hun eigen manier interessant.

Bij objectief tekenen lag de focus vooral op precisie en correcte verhoudingen, waardoor een tekening juist of fout was.
Subjectief tekenen voelde dan weer losser aan, omdat hierbij meer dynamische vormen, schaduwen en perspectieven kwamen kijken. Zelfs een klein verschil in standpunt kon het beeld volledig veranderen.

Dit vak vormde een sterke basis voor tekenen, observeren en durven experimenteren. Wanneer een eerste versie tijdens de les of als thuisopdracht niet goed lukte, was er nog tijd om opnieuw te proberen; niets was meteen definitief. Daardoor ontstond het gevoel dat het oké is om niet alles meteen perfect te kunnen, zeker omdat de meeste van ons deze technieken en manieren van tekenen nog nooit eerder hadden toegepast.

Een voorbeeld van een opdracht die ik opnieuw uitwerkte, is de tekening van de binnenkant van een koffiekoek. In mijn eerste versie probeerde ik alles te precies te tekenen, waardoor het beeld te strak en geforceerd aanvoelde. Door losser te werken kwamen de vormen en lijnen uiteindelijk veel natuurlijker over.

Doek over vrije stapeling dozen

Nog een voorbeeld van een tekening die ik opnieuw uitwerkte, was een vrije stapeling van dozen met een doek erover, getekend in houtskool. Ook hier probeerde ik in het begin te precies te werken, waardoor de tekening te stijf aanvoelde. Niet alleen het perspectief en de schaduwen maakten deze opdracht uitdagend, maar ook het werken met houtskool vroeg een lossere aanpak. Door de tekening opnieuw te maken kreeg het eindresultaat meer contrast, dynamiek en uitstraling.

Subjectieve tekeningen

Objectieve tekeningen

Storyboard tuinhuis

Deze opdracht was voor mij één van de interessantste van het objectieve deel. De tekening vroeg veel precisie en correcte verhoudingen, maar liet tegelijk ruimte voor dynamische lijnen en texturen. Vooral het uitwerken van de houtstructuur maakte de opdracht boeiend, omdat het materiaal hierdoor meer diepte en uitstraling kreeg.

Expressie I